Ты прабач мяне за бледнасць,
За мітусню, даўгі і беднасць.
За ўсплёск эмоцый, за смутку.
Мы ўвесь дзень маўчалі.
Мы ў сварцы. І развязка спее.
І сонца няма. Яно не грэе.
На небе зоркі не ззяюць.
Толькі вецер хмары наганяе
Скажы мне толькі адкрыта.
Бо замест пачуццяў засталася пена?
А калі так, то няма і сэнсу.
Адзін аднаму слаць толькі эўфемізмы.
Такое пачуццё раптам настаў.
Прызнаць. Былой любові не стала.
Не ведаю, што павінна здарыцца,
Каб той любові зменіцца.
І значыць трэба пастарацца,
Хоць не ворагамі нам расстацца.
І калі зможаш не грубячы.
Скажы, як жыць мне без цябе.
|